« En bovendien, » zei Sofie, « kunnen we het nieuwe kleurcontrole systeem binnen de door u gewenste levertermijn leveren. »
« Geweldig, » antwoordde Frank die naar het kleine olifantje op zijn bureau staarde.
Dit gesprek voelde niet goed. Sofie verwachtte dat het ging uitlopen op een sisser : « Bedankt voor uw bezoek. Ik ga erover nadenken en zal u volgende week iets laten weten. »
“Ik heb interesse voor de drie grondloten met zicht op de golf in Brasschaat. Hoeveel kosten die?” vroeg Bart.
Jennifer kon een gat in de lucht springen omdat ze voorgesteld had om zaterdag in de late namiddag het kantoor open te houden. De rest van het personeel was hier niet zo makkelijk voor te vinden omdat ze het als een “dode periode” beschouwden. Ze verlekkerde er zich nu al op om maandagmorgen de blik in hun ogen te zien als ze hen haar verhaal zou vertellen.
Jan had zich voorgenomen dat zijn prospect hem deze keer niet zou ontglippen. Hij zou de deal hoe dan ook afsluiten. Nu hij op weg was naar Amanda’s kantoor overliep hij in gedachten alle dingen die hij tot nu toe had gedaan.
Het begon drie maanden geleden toen Amanda reageerde op een koudbelletje van Jan. Het telefoontje verliep niet zo rimpelloos als Jan had gewild maar na vijftien minuten slaagde hij erin om een afspraak te boeken.
Niet dat het een grote verrassing was, maar Amanda annuleerde de afspraak drie keer op rij. Jan liet zich niet van de wijs brengen. Uiteindelijk was het dan toch gelukt en zat hij bij Amanda. Nadat hij twee uren lang tevergeefs alle mogelijke afsluittechnieken had toegepast, eindigde de meeting tot zijn grote teleurstelling op een sisser omdat Amanda “erover wou nadenken”.
Die morgen werd Lars wakker met keelpijn. “Fantastisch,” sprak hij zijn spiegelbeeld toe, “vandaag is de grote dag en ik kras zoals een kraai”. Op weg naar kantoor kocht hij in de apotheek wat pilletjes tegen keelpijn maar dat mocht niet baten, zijn stem klonk steeds maar heser.
De andere verkopers vonden het bijzonder dat Lars eens voor één keer noodgedwongen zijn mond hield. Lars stond er immers bekend voor dat hij een luide stem had en een man van veel woorden was. Ze vroegen zich af hoe lang het zou duren voordat hij weer het grote woord zou voeren.
Angelo wist waar de prospect naar op zoek was. Geen haar op zijn hoofd die hieraan twijfelde.
“We hebben die zelfde wagen ook in een prachtige dieprode kleur.”
“Oh,” zei ze, “Dat is leuk om weten.”
“Wel die kleur lijkt als twee druppels water op de kleur van uw huidige wagen,” zei Angelo, die trots op zichzelf was dat hij zo’n puik opmerkingsvermogen had.
“Ja, mijn auto is inderdaad rood…” antwoordde ze
Onderaan kan je het artikel uit ons laatste eZine lezen. Als jij het een goed artikel vindt en ons eZine iedere twee weken in je mailbox wilt ontvangen, registreer je dan hieronder: Download het gratis eBoek WAAROM VERKOPERS FALEN HET VERHAAL: “Wat u mij hebt laten zien heeft me onder de indruk gebracht,” [...]
Hans kende zijn product tot in het kleinste detail en vond het geweldig als prospects veel vragen stelden. Hoe meer vragen ze stelden, hoe beter hij het vond. Hij had voor iedere denkbare vraag een diepgaand antwoord klaar.
Hij stond juist op het punt om een opvolgtelefoontje naar Evert Dingeman te doen, een prospect die hij al vijf keer bezocht had en die beloofd had om vandaag een definitieve beslissing te nemen.
“Hallo Evert, u had mij beloofd om vandaag uw akkoord voor het project te geven,” zei Hans. “Maar als u nog vragen hebt, dan zal ik die met plezier beantwoorden.”
“Wel Hans, ik denk niet dat ik nog vragen heb. U hebt tijdens uw bezoeken al zoveel vragen beantwoord dat ik totaal onder de indruk was van uw productkennis. Ik heb nog nooit iemand ontmoet die zoveel van zijn product afwist als u.”
BEKIJK EERST HET FILMPJE EN KLIK DAN OP DE TITEL VAN DE BLOG VOOR DE SALES TIP
BEKIJK EERST HET FILMPJE EN KLIK DAN OP DE TITEL VAN DE BLOG VOOR DE SALES TIP
De Heer Rosso, CEO van een roomijsfabriek, sprong binnen bij Smet Koelwagenbedrijf in Beveren om de offerte over de aankoop van een tweedehandskoelwagen voor zijn zopas aangeworven chauffeur te bespreken.
Na een lange en enge stilte zei de heer Rosso uiteindelijk met de blik op de offerte en technische fiche gericht: “Bart, ik vind dit een goede koelwagen en ik zie ook veel opties die mij bevallen. Er is maar één probleem: die wagen kost veel meer dan het budget dat ik in gedachten had”.
BEKIJK EERST HET FILMPJE EN KLIK DAN OP DE TITEL VAN DE BLOG VOOR DE SALESTIP
BEKIJK EERST HET FILMPJE EN KLIK DAN OP DE TITEL VAN DE BLOG VOOR DE SALESTIP
