October 12, 2011 – 1:31 pm
Jan had zich voorgenomen dat zijn prospect hem deze keer niet zou ontglippen. Hij zou de deal hoe dan ook afsluiten. Nu hij op weg was naar Amanda’s kantoor overliep hij in gedachten alle dingen die hij tot nu toe had gedaan.
Het begon drie maanden geleden toen Amanda reageerde op een koudbelletje van Jan. Het telefoontje verliep niet zo rimpelloos als Jan had gewild maar na vijftien minuten slaagde hij erin om een afspraak te boeken.
Niet dat het een grote verrassing was, maar Amanda annuleerde de afspraak drie keer op rij. Jan liet zich niet van de wijs brengen. Uiteindelijk was het dan toch gelukt en zat hij bij Amanda. Nadat hij twee uren lang tevergeefs alle mogelijke afsluittechnieken had toegepast, eindigde de meeting tot zijn grote teleurstelling op een sisser omdat Amanda “erover wou nadenken”.
September 29, 2011 – 10:30 am
Die morgen werd Lars wakker met keelpijn. “Fantastisch,” sprak hij zijn spiegelbeeld toe, “vandaag is de grote dag en ik kras zoals een kraai”. Op weg naar kantoor kocht hij in de apotheek wat pilletjes tegen keelpijn maar dat mocht niet baten, zijn stem klonk steeds maar heser.
De andere verkopers vonden het bijzonder dat Lars eens voor één keer noodgedwongen zijn mond hield. Lars stond er immers bekend voor dat hij een luide stem had en een man van veel woorden was. Ze vroegen zich af hoe lang het zou duren voordat hij weer het grote woord zou voeren.
September 15, 2011 – 10:30 am
Angelo wist waar de prospect naar op zoek was. Geen haar op zijn hoofd die hieraan twijfelde.
“We hebben die zelfde wagen ook in een prachtige dieprode kleur.”
“Oh,” zei ze, “Dat is leuk om weten.”
“Wel die kleur lijkt als twee druppels water op de kleur van uw huidige wagen,” zei Angelo, die trots op zichzelf was dat hij zo’n puik opmerkingsvermogen had.
“Ja, mijn auto is inderdaad rood…” antwoordde ze
August 31, 2011 – 3:55 pm
Onderaan kan je het artikel uit ons laatste eZine lezen. Als jij het een goed artikel vindt en ons eZine iedere twee weken in je mailbox wilt ontvangen, registreer je dan hieronder: Download het gratis eBoek WAAROM VERKOPERS FALEN HET VERHAAL: “Wat u mij hebt laten zien heeft me onder de indruk gebracht,” [...]
“Ik ben niet bang dat de Cobelmet account ons gaat verlaten,” zei Paul fier tijdens de maandelijkse key account meeting.
“Ik ben de enige die hun taal spreekt.”
“Weet je dat wel zeker?” vroeg Edward, de sales directeur.
“Geen haar op mijn hoofd die hieraan twijfelt: nergens vindt hij wat wij hem bieden en dat tegen die aantrekkelijke prijs,” antwoordde Paul.
Dan voegde hij eraan toe: “Bovendien zijn hij en ik twee handen op één buik.”
“Wel,” zei Edward, “een paar andere verkopers zeiden laatst dat er een nieuw bedrijf is dat bij hen probeert binnen te geraken.”
“Ik ben het zat om steeds maar rond te rennen en mijn klanten de ene na de andere gunst te bewijzen”, zei Geert toen hij samen met Vanessa zat te lunchen.
Ze keek op en vroeg: “Wat bedoel je?”
“Net zoals dat geval met die uitgeverij. Ze hadden dringend een onderdeel voor de pers nodig. Ik heb er mijn vrije zaterdag aan moeten opofferen om dat stuk in het magazijn op te halen en hen te bezorgen.
Het enige wat ik kreeg was een bedankje…meer niet.”
Michiel liep op wolken. Het laatste half jaar was hij van de staart naar de top van de lijst geklommen. Iedereen op kantoor was onder de indruk. Michiel zou er alles aan doen om zijn plaats te handhaven. Daarom besloot hij om
iedere klant extra in de watten te leggen, en dit zonder enige meerkost. Hij zou binnenspringen, horen wat hij nog meer kon doen en er dan voor zorgen dat het ook gebeurde. Hij zou zijn klanten laten weten dat hij vierentwintig uur per dag en dit zeven dagen op zeven beschikbaar was. De drie maanden die daarop volgden vonden zijn klanten dat hij de beste verkoper was die ze ooit ontmoet hadden. Eén klant stond paf toen Michiel op een zaterdagnamiddag 100 km ver reed om een reserveonderdeel te komen te brengen dat hij wegens een nalatigheid had vergeten bestellen. Een andere klant belde zelf Michiel’s sales directeur op om te zeggen dat hij zijn ogen niet kon geloven toen hij Michiel totaal onverwachts vrijdagavond om 7 uur voor de deur zag staan met als gevolg dat hij zijn order toch nog kon uitleveren.”Hij kwam precies op het gepaste moment,” zei hij.
De laatste maanden was het erg kalm. Er kwamen bijna geen telefoontjes binnen. Lynn en de drie andere verkopers zaten er vanmorgen maar wat suf bij en staarden naar hun computerscherm, net alsof dit soelaas zou brengen. Omdat ze niets anders te doen had stond Lynn op en liep naar de deur die op de hoofdingang uitgaf. Plots zag
ze dat er in de verte iemand aankwam. Timing is alles dacht Lynn terwijl ze de deur openhield en Mark binnenstapte.
Door Karen
|
Gepubliceerd onder Behavior, doorverwijzingen, Prospectie, Referrals, Sales
|
Ook met de sleutelwoorden: Behavior, doorverwijzingen, Prospectie, Referrals, Top sales performer, Topverkoper, Verkoper
|
De laatste drie dagen geraakte Geert zo langzaamaan heel gefrustreerd. Hij had een heleboel cold calls gepleegd maar. Wat hij ook deed, niemand wou hem ontmoeten. Toen hij voor de zoveelste keer het lijstje overliep merkte hij dat er nog maar één belletje open stond.Met de tactieken die hij geleerd had was het makkelijk om voorbij de secretaresse te geraken. Nu had hij Alexandra aan de lijn.
“Alexandra, ik weet niet of we samen zaken gaan doen,” dan zweeg hij. De seconden tikten voorbij maar hij was vastbesloten om niet als eerste te praten – hij zou wachten tot zij het woord nam. Succes.
“Geert…, zo heet u toch?” vroeg ze aarzelend, “waarom belt u mij?”
De meeste verkopers houden op één of andere manier hun afspraken bij. Tegenwoordig gebruiken de meeste mensen hiervoor een digitaal systeem. Dit geldt natuurlijk ook voor mensen die afspraken boeken met verkopers.
Gelukkig werd Jurgen door zijn prospect hieraan herinnerd.
Jurgen had An gekoudbeld en was tot voorbij de secretaresse geraakt. Toch had Jurgen een probleem met An. Hij wou graag een meeting met haar beleggen maar wist niet hoe hij dat moest aanpakken.
“Zo,” zei Jurgen, “gebaseerd op wat u me daarnet verteld hebt, vermoed ik dat we u kunnen helpen.”
“Ik denk het ook Jurgen. En als ik eerlijk ben dacht ik in het begin dat u mijn tijd aan het verspillen was.”
